Zajęcia odbywały się w 3 grupach. W ich skład wchodzili mieszkańcy schronisk przy ul. Wolskiej i Żytniej, dawni mieszkańcy tych schronisk oraz absolwenci oddziału terapeutycznego działającego przy ul. Kolskiej. Założeniem pracy we wszystkich grupach była praca nad ZMIANĄ, która została podzielona na 4 etapy, trwające po 3 miesiące:

I etap: czym jest zmiana i jakiej zmiany potrzebuję w życiu?
II etap: jak budować relacje z moim najbliższym otoczenie (rodzina, osoby bliskie)?
III etap: ważne obszary mojego życia.
IV etap: nowy JA.

Ze względu na różnice w doświadczeniu pracy terapeutycznej, sytuacje życiową oraz gotowość do podejmowanych zmian, praca warsztatowa w poszczególnych grupach prowadzona była na różnych poziomach. Uczestnicy zajęć zachęcani byli do aktywnego udziału zarówno w proponowanych tematach spotkań, jak i mieli okazję zgłaszać własne bieżące problemy nad którymi pracowała cała grupa. Podejmowane tematy w dużej mierze wynikały więc z potrzeb uczestników spotkań zgłaszanych w czasie zajęć.

Tradycją programu stały się spotkania wszystkich grup po każdym z etapów, na których wraz z koordynatorami Projektu oraz pracownikami Schronisk uczestnicy i terapeuta prowadzący prezentowali zrealizowane zagadnienia. Uczestnicy chętnie dzielili się swoimi refleksjami po odbytych zajęciach, a także była to okazja do pochwalenia się dokonanymi zmianami. Dowodem zmian i integracji były pieczołowicie przygotowywane już od drugiego wspólnego spotkania mini spektakle, obrazujące tematykę poruszaną na zajęciach. Wspólne spotkania dawały nadzieję i siłę do dalszej pracy.

Wyjątkowymi wydarzeniami były spotkania świąteczne: bożonarodzeniowe oraz wielkanocne, przygotowane przez uczestników warsztatów i pracowników Caritasu. Zapiszą się one, mam nadzieję w pamięci, jako ciepłe, życzliwe spotkania z ludźmi z podobnymi problemami, z którymi można wspólnie kolędować, dzielić się doświadczeniem i nadzieją.