Wychodzenie z bezdomności jest długotrwałym procesem obejmującym stopniowe nabywanie sprawności niezbędnych do prowadzenia samodzielnego życia. W proces ten wpisany jest także w wielu wypadkach długi czas oczekiwania na mieszkanie socjalne. Osoby bezdomne, które osiągnęły już odpowiedni stopień rehabilitacji fizycznej, społecznej i mentalnej muszą zrobić krok finalny – podjąć życie na własny rachunek. Z krokiem tym związane jest zawsze ryzyko powrotu w dawne koleiny życia – ryzyko tym większe, im gorzej dana osoba jest przygotowana do samodzielności.

Ważnym etapem przejściowym, wspomagającym samodzielność osób bezdomnych jest tzw. „mieszkanie treningowe”. Pobyt w nim przy wsparciu specjalistów umożliwia zdobywanie doświadczenia i doskonalenie umiejętności niezbędnych w prawidłowym funkcjonowaniu społecznym i zawodowym w warunkach zbliżonych do samodzielności.

Mieszkania treningowe tworzą osobie wychodzącej z bezdomności bezpieczną przestrzeń, w której może ćwiczyć samodzielność (np. czynności domowe, bilansowanie budżetu domowego) z gwarancją wsparcia ze strony pracownika socjalnego i psychologa. Użytkownik mieszkania treningowego znajduje się w stałym, planowym kontakcie z pracownikiem socjalnym, asystentem osoby bezdomnej (psychologiem/pedagogiem) oraz opiekunem mieszkania, którzy go odwiedzają i monitorują aktualny stan rzeczy.