Ks. Marian Subocz objął stanowisko dyrektora Caritas Polaka w dniu 21 czerwca 2007 r. Wyboru dokonali biskupi obradujący na 340. zebraniu plenarnym Konferencji Episkopatu Polski w Kamieniu Śląskim.

Ks. prałat Marian Subocz ma 60 lat, święcenia kapłańskie przyjął w 1973 roku z rąk biskupa koszalińsko-kołobrzeskiego Ignacego Jeża. Studiował filologię klasyczną i starochrześcijańską na Papieskim Uniwersytecie Salezjańskim w Rzymie.

Przez 10 lat pracował w Wyższym Seminarium Duchownym w Koszalinie, gdzie był kolejno prefektem i rektorem.

Po reaktywowaniu Caritas Polska został jej pierwszym dyrektorem. Pełniąc tę funkcję w latach 1992-1994 stworzył struktury Caritas Polska, zainicjował akcję Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom. Zainicjował też wydawanie kwartalnika „Caritas”, który ukazuje się do dziś. Przy współpracy z Caritas we Freiburgu stworzył fakultet Caritas przy ówczesnej Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie – dzisiejszym UKSW, gdzie studiują przyszli pracownicy największej charytatywnej organizacji kościelnej. Dziełem ks. M. Subocza są także stacje opieki Caritas, gdzie pomoc znajdują osoby starsze i chore.

W 1994 roku ks. Marian Subocz został mianowany zastępcą sekretarza generalnego KEP. Pełnił tę funkcję do 1998 roku. Potem pracował w Biurze Konferencji Episkopatów Unii Europejskiej w Brukseli. W 2001 roku na własną prośbę wrócił do kraju. Biskup koszalińsko-kołobrzeski. Marian Gołębiewski skierował go do pracy w jednej z największych parafii w diecezji – św. Maksymiliana Kolbego w Słupsku, gdzie do czerwca 2007 r. był proboszczem.

Caritas Polska pełni w Kościele rolę służebną – dla Konferencji Episkopatu Polski i dla diecezjalnych dyrektorów tej organizacji. Zadaniem Caritas jest przypominanie o miłości miłosiernej.

Z perspektywy kilku lat pracy jako proboszcz ks. M. Subocz uważa, że priorytetem Caritas Polska jest pomoc dzieciom i zdolnej młodzieży z ubogich rodzin, która nie ma możliwości kształcenia się. Potrzebne są dla nich stypendia i bursy. Przy każdej parafii powinny powstać świetlice socjoterapeutyczne. Bardzo ważne są także ośrodki pomocy dla młodzieży, która przyjeżdża do dużych miast za pracą, zwłaszcza dla dziewcząt, na które czyha wiele niebezpieczeństw. Przy dworcach powinny znajdować się ośrodki, do których mogłyby się zwrócić w trudnych, dramatycznych sytuacjach.

Bardzo ważnym jest tworzenie szkolnych kół Caritas, w których dzieci i młodzież wychowuje się do pracy społecznej motywując ją jednocześnie religijnie. Przy tej pracy najważniejsza jest ewangeliczna motywacja. Trzeba też kłaść nacisk na formację pracowników Caritas, ale i osób, którzy są odbiorcami pomocy.

Należy też docierać z pomocą do osób samotnych, starych, chorych i niepełnosprawnych, by „wyciągnąć ich z domów”, dać formację, przekonać, że ich życie jest bardzo wartościowe.

Ponadto Caritas Polska będzie kontynuować dzieła, które były dotychczas realizowane oraz będzie się wsłuchiwać w głos dyrektorów diecezjalnych, by dowiedzieć się jakie są potrzeby, na które ma odpowiedzieć.

Już we wrześniu ks. M. Subocz spotka się z księżmi dyrektorami diecezjalnych Caritas, by wysłuchać ich opinii, a następnie wspólnie wypracować priorytety działalności.