Tego lata na 13–tu, dwutygodniowych turnusach kolonijnych (8–miu w Broku n/Bugiem położonym w Puszczy Białej, 3-ech nad morzem – w Stegnach Gdańskich i 2–óch w górach – w Orawce)odpoczywało 1338 dzieci, pochodzących z rodzin niezamożnych. Opiekę nad dziećmi sprawowało 121 wychowawców – wolontariuszy, głównie nauczycieli i studentów oraz 13 pielęgniarek.
W ośrodku Caritas A.W. w Broku, na 3 turnusach odpoczywało 309 dzieci z 28-ma wychowawcami z Białorusi, Litwy i Ukrainy. Były to dzieci z biednych, wielodzietnych lub rozbitych rodzin. Ich przyjazd na kolonie do Polski zorganizowały miejscowe parafie. Dzięki staraniom Caritas A.W. dzieci te otrzymały ubrania, buty, środki czystości, ręczniki, a także artykuły szkolne. Wielką atrakcją dla nich były wycieczki do Warszawy. Zwiedziły Starówkę i kilka kościołów, Zamek Królewski i Cerkiew. Były w Muzeum Powstania Warszawskiego, gdzie otrzymały w prezencie płyty z piosenkami powstańczymi. Przeszły szlakiem Szarych Szeregów. Spacerowały po Łazienkach. Były także w zoo i  w kręgielni.
Z grupami dzieci ze Wschodu odpoczywały równocześnie dzieci z Warszawy i okolic. Odbywały się oczywiście spotkania integracyjne. Mimo różnic językowych nie było problemów w porozumiewaniu się. Zrodziły się nawet sympatie i  przyjaźnie. Zapytane: jak oceniają pobyt na koloniach w Broku, odpowiadały krótko: było super, chcielibyśmy tu zostać dłużej i marzymy już o przyjeździe w przyszłym roku.
Na jednym turnusie odpoczywały dzieci uzdolnione muzycznie. Po raz trzeci już Caritas A.W. zorganizowała kolonie z profilem muzycznym. 85 potencjalnych artystów, pod okiem instruktorów (muzyki i tańca) ćwiczyło indywidualnie i zespołowo na flecie prostym i poprzecznym, pianinie i gitarze. Codziennie odbywały się zajęcia taneczne i z rytmiki.
Hasłem przewodnim tegorocznych kolonii było: Poznajmy się i pomóżmy sobie. Wychowawcy omawiali z dziećmi następujące tematy: Czy warto poznawać innych?; Kim jestem – moja przynależność do grupy; Jak słuchać?; Mowa ciała; Pozytywne myślenie drogą do sukcesu i inne. Caritas A.W. zadbała o urozmaicony program, gwarantujący atrakcyjny i wartościowy pobyt. Prowadzone zajęcia umożliwiały rozwój zainteresowań, odkrywanie talentów, wyrobienie w dzieciach właściwych umiejętności psychologicznych i społecznych, budowanie relacji z drugą osobą, poznanie praw i obowiązków wobec siebie i innych. Dzieci uczyły się przyjaźni, odpowiedzialności, pracy w grupie a także utrzymywania porządku. Organizatorzy zapewnili dzieciom wiele rozrywek i dużo ruchu na świeżym powietrzu. Oprócz uroków morza, gór i  lasu dzieci miały do dyspozycji boiska do piłki, bilard, stoły do ping ponga, place zabaw, świetlicę i salę TV, rowery, huśtawki i miejsca na ognisko. W programie każdego turnusu były wycieczki autokarowe, podczas których dzieci poznawały zabytki i  historię danego regionu. Dużą radość sprawiały dzieciom częste pobyty na basenie oraz wycieczki rowerowe po lesie. Chłopcy najchętniej grali w piłkę. Odbywały się również różnego rodzaju konkursy i zawody sportowe uwieńczone nagrodami. Autorzy programu kolonijnego starali się, by nie tylko sprawić dzieciom przyjemność, ale także zadbać o ich rozwój duchowy i psychospołeczny. A wszystko to w formie zabawy. Działania te miały aspekt poznawczy, wychowawczy, edukacyjny oraz duchowy. Dzieci nie tylko poznawały nowe miejsca, podziwiały piękno ojczystego krajobrazu i kultury ale również odnajdywały Stwórcę w stworzeniu. Temu wszystkiemu sprzyjały wspólne zabawy, rozmowy, modlitwa i Eucharystia.
Środki na finansowanie kolonii pochodziły z Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego oraz ze środków Caritas, z Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom. W finansowaniu kolonii partycypowały także parafie i samorządy. Pobyt dzieci ze Wschodu finansował Senat RP.
Naborem dzieci na kolonie zajmowały się głównie Parafialne Zespoły Caritas. Na koniec każdego turnusu wszystkie dzieci otrzymały dyplomy i prezenty, np. za prace plastyczne, za udzieloną pomoc, koleżeńskość, za utrzymanie czystości i porządku w pokojach i na terenie ośrodka.

Caritas A.W. gorąco dziękuje wszystkim darczyńcom, ofiarodawcom i dobrodziejom zarówno indywidualnym jak i instytucjonalnym. Szczególne podziękowania kierujemy do Parafialnych Zespołów Caritas, do wolontariuszy pełniących funkcje kierowników i wychowawców, do ludzi dobrej woli – za okazaną miłość, ofiarowany czas, umiejętności, trud, pomysłowość i sumienność, za każdy uśmiech dziecka. Serdeczne Bóg zapłać za wszelkie dobro okazane najmniejszym.